Ljubica Slavković je autorka, projektna menadžerka i urednica programa u Centru za kulturnu dekontaminaciju.

Ljubica je diplomirana inženjerka arhitekture i doktorandkinja na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu iz oblasti urbanističkog planiranja i urbanih politika. Od 2013. godine deo je tima Centra za kulturnu dekontaminaciju, gde kroz programske aktivnosti sprovodi politike i vrednosti CZKD-a, i vodi i uređuje programsku celinu „Razumeti grad„. Programska celina „Razumeti grad“ obuhvata programe i projekte CZKD-a i gostujuće programe, na teme iz oblasti urbanih politika i upravljanja, arhitekture i urbanizma i kulturnog nasleđa. Formirana je i sprovodi se sa ciljem repolitizacije (javnih) prostora, osnaživanja građanske participacije, jačanja interkulturnog dijaloga i proizvodnje znanja. U okviru ove programske celine Ljubica je realizovala međunarodni seminar i izložbu „Bogdan Bogdanović, uvod u celinu“ (2015) i međunarodni forum „Stvaranje konkretne utopije: arhitektura Jugoslavije, 1948 – 1980“ (2018) u saradnji s Arhitektonskim fakultetom Univerziteta u Beogradu, javni razgovor „Kolaps ili komunikacija: urbanizam suprotstavljenih interesa“ (2019) i istraživanja u okviru projekta „Ka kolaborativnom upravljanju“ (2019 – ) u saradnji s alumnijima master kursa i pofesorkama Integralni urbanizam Arhitektonskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, i ko-osnovala „Arhivu modernizma“, digitalni repozitorijum arhitekture i urbanizma druge polovine 20. veka.

Ljubičino primarno polje interesovanja leži u politikama i mehanizmima „proizvodnje prostora“ Beograda. Pored svog rada u CZKd, Ljubica je aktivna kao istraživačica i saradnica publikacija iz zemlje i inostranstva. Autorka je preko 100 članaka i poglavlja u domaćim i stranim publikacijama (Wohreveue, Magazyn Miasta, Mas Context, Dérive, Eurozine, Bratislavské superštruktúry, Bureau Savamala Belgrade, City Magazine Belgrade…), bila je glavna urednica beogradskog izdanja švajcarskog arhitektonskog časopisa i istraživačke platforme Kamenzind (Camenzind) (2014 – 2017) i na 36. Salonu arhitekture u Beogradu nagrađena je za arhitektonsku kritiku (2014).

S fokusom na razvoj neformalnih i kvazi-legalnih arhitektonskih i urbanističkih praksi u Beogradu posmatranih kroz širu društvenu, legislativnu i planersku prizmu, kao na razvoj savremenog Beograda i implementaciju velikih projekata, Ljubica je aktivna kao gostujuća predavačica inostranim univerzitetskim programima (AA School of Architecture, MIT Architecture, ETH Zurich, Hochschule Luzern, Karlsruhe University of Arts and Design, Royal Academy of Art The Hague, TU Delft i dr) i konferencijama (DIAGNOSE 1968/2018 (Critical Perspectives on the Legacy of Reform and Revolt in Architecture, Planning and Urbanism, Berlin 2018), Nonument! (Symposium dedicated to hidden, abandoned, forgotten monuments of the 20th century, Prague, 2019); Otuđene institucije (IFTD, Beograd, 2018). Autorka je i vodi radionice (O zaboravljenim spomenicima, Mapa netransparentnog urbanizma, Reanimacija arhitekture), i stručne šetnje Beogradom i prostorom Jugoslavije (Putovi korupcije, Beograd na vodi, Beograd Neformalno, Uspon beogradskog modernizma, Sećanje na pejzaž).

Autorka je arhitektonske mape Beograda „Modernistička mapa Beograda“ i arhitektonske mape Skoplja „Modernistička mapa na Skopje“ u izdanju Blue Crow Media iz Londona. Vodi stručne tematske ture Beogradom („Putevima korupcije“, „Prostori Novog Beograda“, „Neformalni život Beograda“ i dr.). Autorka i fascilitator studentskih radionica sa ciljem istraživanja i razumevanja urbanih politika i arhitekture Beograda („Mapa netransparentnog urbanizma“, „Reanimacija arhitekture“). Ko-autorka animiranog filma „Naš Beograd na vodi“. Kao arhitekta projektantinja radila je u arhitektonskim biroima Bolles + Vilson (Nemačka), Archtic studio i DV:A studio (Beograd).

Članica je ULUPUDS, međunarodne mreže INURA – International Network for Urban Research and Action, DOCOMOMO Srbija.

Loading...