Performans, performativnost i dokument

U ponedeljak, 19. novembra 2018. godine u Novom Sadu otvara se izložba „Performans, performativnost i dokument“, koju su priredili naš kolega Dejana Vasića sa Andrejom Palašti, osmislivši način da se perfromansom i pitanjima iz polja savremene umetnosti usložnjavaju inače simplifikovane i potisnute teme, pod nazivom .

Autori koncepta: Andrea Palašti i Dejan Vasić
Kustos: Dejan Vasić

Umetnice i autorke: Danica Bićanić, Ivana Smiljanić, Lana Čmajčanin, Lala Raščić, Olga Dimitrijević, Tanja Ostojić i Vlasta Delimar; umetničke grupe: Doplgenger (Isidora Ilić i Boško Prostran) i Femkanje (Bojana Knežević i Katarina Petrović).

Izložba „Performans, performativnost i dokument“ sastoji se od izložbe video i foto dokumentacije, performansa, delegiranih performansa, predavanje-performansa, i  predstavlja umetnice i umetničke grupe čiji radovi na različite načine odražavaju i dovode u pitanje status ženskog identiteta, te ukazuju na razlike sopstvenog umetničkog iskustva. Njihove dominantne umetničke strategije su provokacija i subverzija postojećeg sveta umetnosti i društva iz rodne prespektive: (de)konstrukcije identiteta; pitanja seksualnosti i ljubavi; klasne i političke pozicije; odnosa državnih, administrativnih i ideoloških aparata prema političkim, ekonomskim i ratnim migracijama; uloge mita i njegove rekontekstualizacije u savremenom društvu; kulturne politike i uređivanja u domu i umetnosti; obećanja i realnih društvenih  dometa participativne umetnosti; reprezentacije ženskog tela i uloge žene u socijalističkom društvu; solidarnost i žensko-ženski odnos; odnosa prema promenama društvenog uređenja tokom i nakon revolucije.

Kao centralno mesto izložbe postavili smo performans, koji podrazumeva upotrebu tela kao umetničkog sredstva izražavanja. Telo je tačka ukrštanja socijalnog uređenja i subjekta, predstavljenog u opoziciji spoljašnjeg (javnog i društvenog) i unutrašnjeg (intimnog i privatnog). Upravo telo kao simbol političkog govora i artikulacije erodira ovu opozitnost i oblikuje politiku oslobađanja. Naš stav je na liniji sa feminističkim pristupom da performativnost shvatamo kao otvaranje kritike ka sebi, koja bi bila rezultat direktnijeg kontakta sa publikom, izložbom kao reprezentacijom koja je putem diskurzivnih programa otvorena za medijaciju.

Više informacija pronađite ovde.